Al vanaf maandag werd er goed gevlogen. Je voelde dat het minder goede weer tijdens de afgelopen treffen van dit jaar voor opgekropte stress hadden gezorgd. Vanaf dag één moesten er dit treffen kilometers worden gevlogen om alles zo mogelijk in te halen. Op maandag was John onze enige sleper en bracht hij eenenzeventig zwevers omhoog! De volgende dagen werd er steeds meer gevlogen en kwamen er steeds maar mooie vliegtuigen bij op het veld te liggen. Ook dit jaar lag er weer een mix van ambachtelijke houtbouw en high performance kunststof op het veld. Die witte kunststofzwevers werden door één van onze leden (in aanvang met een klein tintje sarcasme) tupperware kisten genoemd. Maar de niet nader genoemde piloot werd dit treffen voor het eerst met een Discus op het veld gespot. Dat toont aan dat alle takken van onze hobby besmettelijk kunnen zijn én dat het verstand met de jaren komt.

Helaas waren er ook enkele crashes en is er na dit treffen weer ettelijke uren bouwwerk om de schade te herstellen. Uit respect voor de pijn die zo een crash kost bij de bouwer tonen we in onze verslagen nooit de gecrashte vliegtuigen.

Vrijdag was de beste vliegdag, of zeker de meest thermische. Heinz vloog naar goede gewoonte één vluchtje van 5u37. Het moet gezegd dat vanaf heden er moet worden aangestipt dat onze voorzitter Hans altijd gelijk heeft. Al voor de middag kwam hij melden dat hij er groot vertrouwen in had dat zelfs de tijdsduur van de vlucht van Heinz moest kunnen worden verbeterd. Uit respect, grote liefde én gehoorzaamheid aan de voorzitter is ondergetekende mede daarom pas geland na 6 uur en 30 minuten.

Er waren dit jaar ook behoorlijk wat voortreffelijke slepers op het treffen aanwezig, waardoor er altijd een sleper voorhanden was. Absoluut het vermelden waard is onze junior Sven uit Ter Apel. Hij was voor de tweede keer in Pottes en had een nieuwe sleper meegenomen. Het was mooi om te zien hoe hij op enkele dagen tijd (met uiteraard ook veel coaching van de oude rotten) steeds betere sleeps ging maken. Met jonge kerels als Sven is het gesleepte zweefvliegen nog voor vele jaren verzekerd.

De highlight van dit treffen was weggelegd voor onze jongeman Ruud. Hij was zonder meer de dapperste piloot. De vluchten met zijn mooie Wampir vliegende vluchten zijn best wel stressvol want vliegende vleugels staan naast hun tijdloze schoonheid helaas ook bekend om hun onstabiele vlieggedrag. Chapeau RUUD !!!

De brug tussen de lokale ploeg en BiGGS was dit jaar Nathan. Hans noemt deze functie de event manager en dat was zeker dit treffen een terechte titel. Nathan was heel actief een brug tussen de lokale ploeg (waaronder Danny, Severine, Mark, Kristel en Patricia), het BiGGS bestuur en de piloten. Alles liep heel erg gesmeerd waardoor er voor iederen (buiten heel soms voor de lokale ploeg) zonder enige stress van het treffen kon worden genoten. Wat BiGGS misschien wel uniek maakt is dat er een hechte verbdinding is tussen de lokale club en onze achterban. We zagen heel wat dames zorgen voor de douche, de WCs, ijsjes, kledij en nog veel meer wat onder de radar bleef. We mogen niet vergeten dat dit iets unieks is wat we samen hebben en dat we moeten blijven naar waarde schatten.

Patricia bracht ons de nieuwe sponsor VDTools aan die ook voor de merchandising gaat zorgen. Patricia heeft tijdens het treffen al wat voorbeelden getoond en bestellingen opgenomen, maar meer hierover volgt wellicht nog in een komende nieuwsbrief.

Bertrand en zijn team met lichtblauwe shirtjes maakte ook dit jaar weer heerlijke Flammkuchen voor ons. Wat een kameraderie was er tijdens het bereiden van die flammkuchen te merken! We zijn die heren heeel veel dank verschuldigd dat ze hun ovens, hout, materialen én vooral hun energie willen stoppen in het maken van een heerlijk gerecht voor ons. Dat ze ook op het veld samen met ons prachtige vluchten maken lijkt haast een faitdivers.

Bij de speech had Hans enkele souffleurs achter de hand die hem hielpen om geen enkel onderwerp te vergeten zodat hij van uit zijn natuurlijke spontaniteit zijn dankwoord tot de diverse groepen kon richten. Onze lokale franstalige vrienden waren wellicht enigszins verbaasd dat dit jaar de speech enkel in het Nederlands weerklonk. Ze begrepen er geen sikkepit van maar werden met enkele woorden op de hoogte gehouden door tafelgenoten. Al begrepen ze weinig woorden, ze hebben ongetwijfeld begrepen dat onze dank oprecht was en dat we superblij zijn dat we in 2027 voor de 23e keer welkom zijn in Pottes.

Oh ja, voor we het vergeten: De inschrijvingen voor Orp-Jauche zijn geopend. Schrijf je in vóór 10 augustus als je ook wil mee eten tijdens dit mooie waalse treffen.

Namens het bestuur,
Bert